Martılar Ki

225. Gün (Martılar Ki)

 Günlerdir kör köstebek nefsimle öyle hırlı 

Ve öylesine harlı ki 
  esrik nefesim 
Bir kibrit tutsam parlayacak. 
Bir sarnıç gemisi diyecekler alev almış 
Boğazın iki yakasından 

oysa bir gaz tenekesiyle bir şişe mavi
Gelişi güzel mi güzel bir ocak 
Suların ortasında sevgili öfkemle benim 
Yanacak bahar erişinceye değin 
Soğuktan morarmış kanatlarını 
  ısıtsın diye martılar 

Martılar ki sokak çocuklarıdır denizin

Can Yücel

 Renk Kodu: C: 59 M:61  Y: 17 K: 0

Son beş fotoyu bir Burgaz Ada gezisinde ben çektim.:)))

Kuşların Gözleri

224. Gün (Kuşların Gözleri)

Babası İspanya’ nın en ağır siyasi cezalarının verildiği bir hapishanede mahkûmdu küçük kızın. Fırsat bulduğu her hafta sonu babasını ziyaret için annesiyle birlikte hapishaneye giderdi. Yine bir ziyarete giderken babası için çizdiği resmi yanında götürdü ancak hapishane kurallarına göre özgürlüğü çağrıştıran her türlü şeyin mahkûmlara verilmesi yasaktı.

Bu sebeple kâğıda çizdiği kuş resmini kabul etmemişler ve oracıkta yırtmışlardı...

Çok üzülmüştü küçük kız... Babasına söyledi bunu o da "üzülme kızım, yine çizersin; bu sefer çizdiklerine dikkat edersin olur mu?" dedi.

Küçük kız diğer ziyaretinde babasına yeni bir resim çizip götürdü. Bu sefer kuş yerine bir ağaç ve üzerine siyah minik benekler çizmişti. Babası keyifle resme baktı ve sordu: "Hmmm! Ne güzel bir ağaç bu! Üzerindeki benekler ne? Portakal mı?

Küçük kız babasına eğilerek sessizce:" Hşşşşt! O benekler ağacın içinde saklanan kuşların gözleri!"

Renk Kodu: C: 100 M:18  Y: 0 K: 13